arestezatenaz
27/08/2018 1:16:59

Tylko w tutaj pachnie tak swojsko sadzą, okurzonym wspomnieniem, które goni mnie od zmierzchu aż po świt.
Tylko tutaj znajduję spokój na godzinę, może dwie. Ciągnie mnie z powrotem, tłamsi i zostawia z poczuciem rozdarcia.
Tylko tutaj deszcz sunie po szybie zostawiając zacieki czasu, a słońce osusza piach pod stopami. Tu się znalazłam, tu wracam.
Bramy czasu zamknięte na klucz, a groźba nadchodzącej nocy bije po uszach w gęstwinie moich włosów.

Straciłam poczucie czasu.

Zarumieniona jak kiedyś patrzę w rozgrzane niebo, a nad głową roztacza się dźwięk palonych liści. Oddycham głęboko, by zabrać ze sobą choć część powietrza, którego tak mi brakuje.

Wiem, że to nie ma sensu, że to wszystko uleci. To kwestia czasu, aż to miejsce przestanie być moje.

6 KOMENTARZY

Użytkownik arestezatenaz zezwala na zostawianie komentarzy tylko zalogowanym osobom.

Obserwowani

Zobacz wszystkie 4
grzegoorz
0drodzeni3
aiivilis
somenthe