darkoblivion
13/01/2018 0:37:34
XII

 

 

Pragnę jak kiedyś leżeć w samym jego centrum

Pozwalać by otaczający mnie biały puch paraliżował ciało

Chęc znów poczuć, jak nieskazitelnie czyste płatki śniegu

Rozpuszczają się dotknięte żarem uwięzionym w mych oczach

 

 

Wszystko burzy się we mnie... byle odpowiedzieć

 

 

Pamiętam wszechogarniającą nas pustkę, kiedy razem okrywaliśmy się całunem ciemności

Pamiętam ich wielkie, błyszczące czarne oczy wpatrujące się we mnie wyczekująco

Pamiętam jego głuche / przytłumione wołanie.

 

 

A wydawało mi się, że zasnął

 

 

 

 

 

 

 

BRAK KOMENTARZY

Użytkownik darkoblivion zezwala na zostawianie komentarzy tylko zalogowanym osobom.

Obserwowani

Zobacz wszystkie 23
paniskorpion
xalpeen
sp00kykid
kawaity
necessiteux
dazuji