jestemtamitu
21/11/2020 16:50:52

A w parku gwarno i wesoło.

Rodzice z dziećmi, młodzi zakochani, przyjaciele spacerujący lub siedzący na ławeczkach. Dialogi i milczenie. Ale razem. A to wiele. Tym bardziej dziś, gdy odizolowani strachem czy troską tęsknimy za innymi.

Smutna jest samotność, a tym bardziej samotność narzucona, czy z rozsądku. Bo choroba, babcia w domu a ja się o nią boję. Stąd radość z każdego spotkania, spojrzenia i słowa. Bo potrzebujemy siebie nawzajem.

A jesień jak zwykle nie przejmuje się tymi rozterkami. Pozornie umiera, pięknie umiera, by potem, gdy śmierć zimy się skończy odrodzić się wiosną, latem, aż do kolejnej jesieni.

Kolorowego umierania ku życiu.

1 KOMENTARZ

Zaloguj się, aby komentować.

Obserwowani

Zobacz wszystkie 87
barma
xcrazylemonx
gabik88
krzysztof56
padholder
marianfoto